Om jeg eide alt, men ikke Jesus

Om Jeg eide alt men ikke Jesus, tror du det var nok å stole på?
Kunne dette hjertet tilfredsstilles med de ting som skal snart forgå?
Om jeg hadde alt men ikke Jesus, å hva vinning var det for mitt vel?
Hva er hele verden mot å eie fred med Gud og frelse for min sjel!

Om jeg eide rikdom, makt og ære og blant mennesker et æret navn.
Men ei noe håp for evigheten, for seilasen ingen sikker havn
- om jeg eide alt, men ikke Jesus og hans kjærlighet til korsets død,
Å, hvorhen i hele vide verden skulle jeg da fly i dødens nød?

Å, hvor tomt alt i denne verden - uten Jesus - synd og sorg og nød.
Uten Jesus blir og evigheten vare mørke, gråt og evig død.
Om jeg kunne leve uten Jesus, hvordan skulle jeg vel dø engang
- Uten Jesus i den mørke dalen, uten ham i evigheten lang?

Men nå har jeg alt, ja, alt i Jesus - legedom for alle hjertesår,
Ingen synd som ikke han forlater, ingen nød som ikke han forstår!
Om jeg eier Jesus, bare Jesus og i hele verden intet mer
Å, så eier jeg dog alt i Jesus, Han som liv og overflod meg gir

(Ölander 1904)

Påske

Påska er forbi, kvardagen bankar nok ein gong på døra mi. Nokre av overskriftene i aviser og liknande har den siste veka handla om påskebodskapet. Eg har faktisk ikkje lest ein einaste av dei. Eg har faktisk ikkje ofra så mange tankar over kva påska eigentleg handlar om. Likevel, det er ingen unnskyldning for å ikkje repetera påskebodkapet. Det var jo då alt vart fullbragt.

Jesus satt på eit esel og dei gjekk inn til Jerusalem, der lufta var fullt av rop til hyllest. "hosianna".

Kongen var i Jerusalem!

Den eine dagen vart han hylla, den neste hadde alle vendt han ryggen. Jesus visste kva som skulle hende. Han visste at Judas forrådte han for 30 "usle sylvpengar". Han visste at han ville bli fanga då han var i Getsemane. Han visste at han ville bli pint, krossfesta. Han visste at han måtte døy. Han visste! likevel sa han at det er meg dykk leitar etter då vaktene kom å spurte etter han. Han sa det er meg, viss det er meg dykk vil ha så la dei andre få gå. Jesus lot seg fanga FRIVILLIG.

Han lot seg pina, krossfesta og døy FRIVILLIG, for oss.

Jesus visste om alt det som venta han, og gjekk fram og spurde dei: "Kvein leitar de etter?" "Jesus frå Nasaret," svara dei. "Det er eg," seier Jesus. Judas, svikaren, var saman med dei, han òg. då Jesus sa: "Det er eg", veik dei attende og fall til jorda. Atter spurde han: "Kven leitar de etter?" "Jesus frå Nasaret," svara dei. "Eg har sagt dykk at det er eg," sa Jesus. "Er det meg de leitar etter, så la desse gå!" Såleis skulle det oppfyllast, det ordet han hadde sagt: "Av dei du gav meg, har eg ikkje mist ein einaste."

(Johannes 18:4-9)

Men etter tre dagar stod Jesus opp igjen, og visste seg først for kvinner så for sine disipler. Han tala til dei. Det som eg tykkjer er litt snodig på sett og vis er at Thomas, ein av Jesus sine disiplar, ikkje trudde på han. Han trengte "bevis for at det verkeleg var Jesus som stod framfor han. Thomas, ein som kjende Jesus godt, som hadde sett han utallige gonger, som nå såg at det var same personen som var der, trengte eit større bevis! Han måtte sjå merkene itte naglene, han måtte sjå holet etter spydet i sida. Når Thomas sleit med å tru, kan ein skjøna at det kan vera særs vanskeleg å tru for menneske som aldri har sett Jesus.

Det var naudsynt at det vart gjort slik, profetane hade tala om det, slik skulle det vera. Han skulle betala all verdas synd. Han gjekk i døden for oss alle. Gjorde han det forgjeves?
Han elskar faktisk meg og deg så utruligt høgt at det er utanfor vår evne til å forstå. Gud gav det mest dyrebare han hadde, sin einaste, kjæraste son. FOR VÅRE SYNDER!

Det er stort! Det seier noko om vår verdi som menneske i Gud sine auge.

Blodet som rant
smertene som du bar
forlatt av mennesker
forlatt av gud din far
du gav avkall på din trone
gudesønn med tornekrone
hele verdens skyld har du betalt

Gud din nåde er større enn ord kan si
Gud din nåde den viser meg min verdi
En ufattelig pris har jeg kostet deg
Gud din nåde er liv for meg

Du ofret alt
for å redde meg
din store kjærlighet
den utholdt dødens vei
du var villig til å sone
for vinne livets krone
nåden din er mer enn dyrebar.

Men han vart såra or våre brot og sundbroten for våre synder. Straffa låg på han, så vi skulle ha fred, og ved hans sår har vi fått lækjedom.
Jesaja 53:5